“Onlar ki, başlarına bir musibet geldiği zaman ‘Biz Allah’a aidiz ve sonunda O’na döneceğiz’ derler. O ki, bana yiyecek ve içecek veriyor ve hastalandığımda bana şifa veriyor.”

Bu Lem’a’da, insanlığın on kısmından birini oluşturan musibetzede ve hastalara gerçek bir teselli ve faydalı bir merhem olabilecek yirmi beş devayı özetle beyan ediyoruz.

Birinci Deva:

Ey biçare hasta! Merak etme, sabret. Senin hastalığın sana bir dert değil, bilakis bir nevi dermandır. Çünkü ömür, bir sermayedir ve hızla tükenmektedir. Eğer bu ömür, faydalı meyveler vermezse zayi olmuş olur. Hem rahatlık ve gaflet içinde geçerse, ömür pek çabuk tükenir. Oysa hastalık, bu sermayeni büyük kazançlarla meyve verir hale getirir. Üstelik ömrün hızla geçmesine engel olur, onu tutar ve meyvelerini verdikten sonra bırakır.

İşte, ömrün hastalıkla uzun olmasına işaret eden şu darb-ı mesel dillerde destan olmuştur: “Musibet zamanı çok uzundur, safa zamanı ise pek kısa olur.”